Аповесць «Венера, або Як я быў прыгоннікам» (часопіс «Нёман», 1992, №№ 6, 7). Аповесць пра трагічны лёс, кароткае жыццё маладой сялянкі Венеры Станкевіч у час вайны і ў першыя пасляваенныя гады.
Паказана страшнае жыццё вёскі ў канцы 40-х гадоў ХХ стагоддзя: усеўладдзе дзяржавы, калгаснай улады і прыніжэнне сялян, якія ў той час былі па сутнасці прыгоннымі. У аповесці шмат аўтабіяграфічнага, дакументальнага ў споведзі безыменного героя.