«Я з вогненнай вёскі…» (1975). На працягу некалькіх гадоў Алесь Адамовіч, Янка Брыль і Уладзімір Калеснік ездзілі па Беларусі, збіраючы сведчанні жыхароў сотняў вёсак, што падзялілі лёс Хатыні (вёска, спаленая фашыстамі разам з людзьмі). У выніку з’явілася дакументальная кнiга.
У ёй гучаць галасы людзей, якія цудам засталіся жывымі, гэта крык болю і гневу чалавечага, сапраўдны абвінаваўчы акт супраць фашысцкага катавання.
Па матывах кнігі «Я з вогненнай вёскі...» рэжысёр Віктар Дашук (па сцэнары А. Адамовіча) зняў цыкл дакументальных фільмаў «Я з вогненнай вёскі» (1975 — 1978), які складаўся з пяці кінематаграфічных работ: «Жанчына з забітай вёскі» (1975), «Жменя пяску» (1975), «Нямы крык» (1975), «Суд Памяці» (1976), «Апошняе слова» (1978).